Badania konsekwentnie pokazują, że przepaść między tym, czego ludzie chcą w seksie, a tym, o czym faktycznie rozmawiają z partnerami, jest ogromna. Badanie z 2016 roku opublikowane w Archives of Sexual Behavior wykazało, że ponad połowa respondentów miała zainteresowania seksualne, którymi nigdy nie podzieliła się z obecnym partnerem. Bariera prawie nigdy nie jest fizyczna – to strach przed reakcją drugiej osoby. Oto jak rozmawiać z partnerem o fetyszach tak, żeby to naprawdę działało.

Wybierz właściwy moment

Wybór momentu to najbardziej niedoceniany element tej rozmowy. Są trzy chwile, których lepiej unikać:

Najlepsze momenty są naprawdę neutralne – spokojny wieczór bez planu, spacer albo leniwy weekendowy poranek. Rozmowa powinna być wyborem, a nie zasadzką.

Mów o ciekawości, nie spowiadaj się

Słowa, których używasz, wpływają na to, jak partner cię usłyszy. Te dwa sposoby ujęcia sprawy bardzo się różnią:

Drugie ujęcie daje partnerowi przestrzeń, by się zaangażować, bez poczucia, że ma zaspokoić potrzebę, o której istnieniu nawet nie wiedział. Ułatwia mu też podzielenie się czymś w zamian – a tak zwykle przebiegają najbardziej owocne rozmowy.

Powołaj się na coś z zewnątrz

Jedną z najskuteczniejszych technik polecanych przez seksuologów jest otwarcie tematu przez odwołanie do zewnętrznego źródła. „Czytałam artykuł o parach, które próbują X” albo „Trafiłem na coś o Y i zastanawiałem się, co o tym myślisz” tworzy dystans wobec osobistego pragnienia, a jednocześnie otwiera drzwi. Pozwala obojgu rozmawiać o temacie jako o pomyśle, zanim ktokolwiek musi przyznać, że tego chce.

Co zrobić, jeśli reakcja jest negatywna

Jeśli partner zareaguje dyskomfortem, zaskoczeniem lub odrzuceniem, najważniejsze to nie wycofywać się od razu i nie przepraszać za to, że masz takie pragnienie. Przyjmij jego reakcję spokojnie: „Rozumiem – chciałem/chciałam po prostu szczerze powiedzieć, o czym myślałem/myślałam”. Potem daj temu czas. Nie naciskaj, nie wracaj do tematu w tej samej rozmowie i nie przedstawiaj tego jako czegoś, czego partner ci odmawia.

Negatywna pierwsza reakcja to niekoniecznie ostateczne „nie”. Często znaczy „potrzebuję czasu, żeby to przemyśleć”. Wiele par przyznaje, że rzeczy przyjęte na początku z dyskomfortem po kilku miesiącach stały się stałym elementem ich życia seksualnego – po prostu dlatego, że pomysł miał czas się uleżeć.

Lista „tak/nie/może” jako narzędzie do rozmowy

Jeśli rozmowa na głos wydaje się zbyt odsłaniająca, lista „tak/nie/może” zdejmuje presję chwili. Oboje partnerzy wypełniają ją osobno – oceniając szereg aktywności jako „tak” (interesuje mnie), „nie” (wykluczone) lub „może” (do rozmowy). Potem porównujecie wyniki. Taka forma ułatwia ujawnienie zainteresowań bez konieczności, by któreś z was wypowiedziało je pierwsze, i eliminuje układ, w którym jedna osoba się spowiada, a druga reaguje.

Utrzymuj rozmowę otwartą na dłużej

Jedna rozmowa to początek, a nie rozwiązanie. Zainteresowania seksualne ewoluują, poziom komfortu się zmienia, a to, co krępowało cię w wieku 28 lat, w wieku 35 może okazać się ciekawe. Pary, które najlepiej radzą sobie z fetyszami, traktują je jako rozmowę, która trwa, a nie jednorazowe wyznanie o wysoką stawkę.

System wyzwań NaughtyApp to jeden z praktycznych sposobów, by tę rozmowę podtrzymywać – każda kategoria otwiera temat, nie wymagając od żadnego z partnerów, by przyznał się do niego osobiście, zanim go spróbuje.